Şimdi intikam vakti(!)

Klasik bir ifadeyle “2008-2009 eğitim ve öğretim yılının sonuna geldik” , diyebiliriz.  Herkeste bir karne heyecanı, bazı çocuklarımız için güzel karneler ve arkasından kurulan tatil hayalleri, bazıları içinse biraz dudak büktüren, üzen karneler. Ama onların da tatil hayalleri var haklı olarak. Çünkü tatil notların hakkı değil, tatil yıl boyunca uğraşıp yorulanların hakkı. Karne sonrasında çocuklarımıza nasıl davranacağımız yine gündemimizi işgal edecek 3-5 gün. Tatilde neler yapılabiliri konuşacağız. Çocuklarımıza karşı nasıl bir tutum içinde olmamız gerektiğini konuşacağız.

Karneler ne olursa olsun, onlar bizim çocuklarımız olmaya devam edecek. Bu noktada girişte kullandığımız o klasik ifadenin yanlışlığı ile biraz oynayalım derim. 2008-2009 eğitim ve öğretim yılı bitti diyoruz ya hani, acaba gerçekten bitiyor mu? Eğitim’in bittiği bir hayat düşünebiliyor musunuz? Acaba biten öğretim mi? Bunu derken okullarımıza da haksızlık etmek istemem. Tabi ki sadece öğretim yapmıyorlar. Biten yıl, kurumlar açısından bitti öğrenciler açısından hiç bitmedi ve bitmeyecek. Hatta ve hatta insanlar açısından eğitim-öğretim yılları hiç bitmiyor ve bitmeyecek.

Onun içindir ki gelen tatili lütfen tatil olarak görmeyin. Eğitim devam ediyor. Çocuklarımızın anne baba ile ilişkileri devam ediyor. Hani o, yıl içinde onların ve bizim yoğunluklarımız nedeni ile beraber olamadığımız, paylaşımlarda bulunamadığımız, dertleşemediğimiz, birbirimizi fark edemediğimiz zamanlar var ya. İşte şimdi onların intikam vakti. Onların daha serbest olduğu, bizim biraz daha rahat bir hale büründüğümüz bu aylarda orada kaybettiklerimizi telafi etmenin tam zamanı. Oturup muhabbet etmek, beraber yürüyüşe çıkmak, beraber balığa çıkmak, bahçede bir şeylerle uğraşmak, aklınıza gelebilecek daha bir sürü şey. Bizim için çok ufak, çok önemsizmiş gibi duran ama onlar için gerçekten anlamlı ve önemli olan faaliyetler. Eğitimin hiç bitmeyeceğini unutmadan, attığımız her adımla, ağzımızdan çıkan her kelimeyle onlara hayat adına bir damla daha bilgi damlattığımızın farkında olarak paylaşımlarımızı arttırma zamanı. Sözden çok davranışlarımızla hayatı öğretme vakti. Onların değerli olduğunu onlara hissettirme vakti. Hayata denen kaosun içinde değerlerin 1-5 arasına sığmadığını gösterme vakti. Notların sadece bir araç olduğunu aslolanın hayat olduğunu ve bu süreçte hiçbir şeyin onlarla bizim aramıza giremeyeceğini gösterme vakti.